Jaar C

Preek 7e zondag, door het jaar C, 18 februari 2007

Jezus vraagt aan ons dat wij elkaar blijven zien door de ogen van die vader, elkaar als broers en zussen blijven zien. Dat we menselijke zwakheden incalculeren, niet met een berekend risico, maar met een voorschot van liefde. Jezus vraagt dat we onze vijanden blijven zien als kinderen van God, die nog altijd kans maken op bekering.

Preek 6e zondag, door het jaar C, 10/11 februari 2007

Het is geen slaappil, geen kalmeringsmiddel, geen opium, het is een verbond, een nieuwe relatie en een perspectief dat mij hier en nu kracht geeft, in plaats van afzwakt, zijn perspectief maakt mij wakker, in plaats van slaperig, Hij maakt mij vrij, in plaats van afhankelijk. Dit geloof verbindt mij met God en zo met mijn diepste innerlijk, mijn diepste eigenwaarde, mijn diepste motivatie en uiteindelijke perspectief.

Preek 5e zondag, door het jaar C, 3/4 februari 2007

Vandaag zijn we in slecht gezelschap, maar dat past ons wel, we zijn tenslotte geen haar beter dan Petrus die verzucht: “Heer, ga weg van mij, want ik ben een zondig mens.” En Jezus verdraagt ons slechte gezelschap, het lijkt er zelfs op dat Hij ons gezelschap waardeert en blij is met ons.

Preek 2e zondag, door het jaar C, 13/14 januari 2007

Johannes spreekt een soort geheimtaal, hij wil dat wij verder kijken, hij wil dat wij met zijn hulp in de gewone dingen het bijzondere leren zien. De gewone dingen zijn dikwijls tekenen van Gods voorzienigheid.

Preek Kerstavond, Hoogfeest Geboorte van Christus, 24 december 2006

Dat vind ik zo geweldig aan Maria en Jozef. Maria heeft voor het eerst in de geschiedenis van de hele mensheid, van de hele wereld ‘ja’ gezegd tegen God, die zich aanmeldt als een kwetsbare God, zij stelt zich helemaal ter beschikking aan God, aan God die zich aandient als kwetsbare liefde, God die zich hulpeloos in haar handen wil leggen.

Preek 4e zondag van de Advent, jaar C, 23 december 2006

Op deze vierde zondag van de Advent zijn we getuigen van een kleine ontmoeting. Tegelijk worden we uitgenodigd met deze twee vrouwen verder te zien naar de grootheid van dit mysterie. De voorloper herkent zijn Heer, hij danst voor Hem uit, de heilige Geest is reeds werkzaam in de moederschoot, waar God de levensdraden vlecht. In dat kleine bouwt God aan zijn nieuwe schepping, zijn koninkrijk. Zo bouwt Hij ook met ons.

Preek 2e zondag van de Advent, jaar C, 9/10 december 2006

Wie geregeld in de Bijbel leest zal regelmatig iets meemaken van herkenning. Een woord spreekt tot jou. God spreekt tot jou. Dit is een Woord voor jou. Dit Woord is als een kompas, het wijst de richting. Het is geen landkaart met allerlei details, maar een kompas. Het is niet een verrekijker waarmee je precies alles ziet wat er op je weg komt, maar het is wel een licht op je pad, zodat je goed van kwaad kunt onderscheiden.

Preek 1e zondag van de Advent, jaar C, 2/3 december 2006

Zijn wij, Katholieken, Christenen, dan gewoon rasoptimisten die ondanks tegenvallende resultaten in verleden en heden, toch hopen op beter? Vieren wij Advent omdat we gewoon halsstarrig vasthouden aan een onverwoestbaar optimisme? Nee, onze Adventverwachting steunt op het woord van Jezus: ‘Zie, Ik ben met jullie, alle dagen, tot aan het einde van de tijd’. Onze hoop steunt op het resultaat van ontelbare heiligen die in tweeduizend jaar in het klein steeds weer iets van Gods Koninkrijk mochten realiseren.

Back To Top